مدتی هست فرصت نوشتن در وبلاگ را پیدا نکردهام... (هرچند امیدوارم از چند روز آینده خصوصاً برای بخش انسان، فناوری، سبک زندگی و سلامتی منظمتر خواهم نوشت) اما امروز در رفت و آمد بین کارهایم، خیلی به این جملهی نسیم طالب در کتاب قوی سیاه فکر میکردم. گفتم با شما هم در میان بگذارم و حرفهای شما را هم بخوانم. جا ماندن از قطار، تنها زمانی رنجآور است که به دنبالش بدویم...

چرا فناوری مهم است؟ این قبیل سؤالاتِ به ظاهر احمقانه مهم اند چرا که احتمالاً اکثرمان مثالهایی در ذهن داریم که بدون احساس نیاز، ابزاری را دیدهایم و چه کمدیهایی ساختهشده. یکی از آنها را مثال میزنم و بیان دیگر مثالها را به شما میسپارم! سیستم آموزش مجازی در دانشگاه ما ساختهشد، بدون این که در پاسخ به نیازی باشد. به بیان بهتر، به این سیستم دست پیدا کردیم بدون این که مدل ذهنیِ استفاده از آن را د

توییتر، یکی از فضاهاییست که مدتیست به طور خاص مورد توجهمان قرار گرفته. بستری که شاید زمانی به دلیل محدودیت طول نوشتن زیاد رغبتی به آن نداشتیم و فیسبوک و اینستاگرام و دیگر جاهایی که فضای بازتری برای نوشتن داشتند را به آن ترجیح میدادیم، این روزها بیشتر از قبل مورد توجهمان قرار گرفته. گاهی اوقات فکر میکنم خالقان توییتر چقدر اسم با مسمایی را انتخاب کردهاند. Tweet یعنی جیکجیک. بستری فراهم کردها